Een abonnement op een app

Een abonnement op een app

Gratis. Wij Nederlanders staan er om bekend dat we er dol op zijn, maar we zijn niet de enige. Wereldwijd wil iedereen zoveel mogelijk gratis, vooral als het om digitale producten gaat. Gratis nieuws, gratis muziek, gratis films, gratis software. Dat uit zich op verschillende manieren: het succes van bittorrent en de problemen die de journalistiek heeft om een systeem rond betaalde content op te tuigen, maar de laatste jaren ook vooral de manier waarop we omgaan met software.

Met de introductie van de App Stores op mobiele platformen, is een bizar lage prijsstandaard ontstaan voor software. We verwachten dat apps gratis zijn en als we moeten betalen, dan nooit meer dan een paar euro. Waar we vroeger een paar tientjes neertelden voor een game op een spelcomputer, is €4,50 voor een goede, uitgebreide game op de iPad al veel geld.

Een mooi voorbeeld hiervan was de introductie van Tweetbot voor de Mac een paar maanden geleden. 18 euro moet je neerleggen, voor wat volgens velen de beste Twitterclient ooit is. Mijn eerste reflex was net als velen: wat belachelijk veel. De iPhone-versie kost slecht €2,69 en Twitter zelf, de dienst waar de app voor gemaakt is, kost niks. Maar eigenlijk is 18 euro helemaal niet veel geld voor een app die ik zoveel gebruik als Tweetbot.

Ellis Hamburger van The Verge schreef maandag een interessante analyse over het probleem met gratis (of spotgoedkope) software en diensten. Het lezen van het hele stuk is de moeite waard, want het gaat veel verder dan wat ik hierboven aankaart.

Het artikel werkt uiteindelijk toe naar de opkomst van abonnementsvormen die je steeds vaker ziet. Als alternatief voor gratis diensten, die worden betaald met advertenties of de verkoop van jouw persoonsgegevens en als alternatief voor apps die heel duur zijn in de aanschaf. Op die manier betaalde ik jaren geleden al voor Flickr en tegenwoordig voor Spotify en Evernote. Maandelijks of jaarlijks leg ik een klein bedrag neer, omdat ik weet wat ik krijg. Ik heb altijd de nieuwste versie tot mijn beschikking en kan rekenen op een bepaalde service, omdat ik altijd klant ben in plaats van iemand waaraan ze één keer een smak geld verdienen.

Uiteindelijk is het helemaal niet iets wat alleen past bij allerlei nieuwe hippe diensten. We doen het al jaren voor onze virusscanner. En dit jaar gaat Microsoft er ook heel actief mee aan de slag. Office, dat stukje oersoftware dat iedereen op zijn computer heeft, wordt in de markt gezet als een dienst waar je een abonnement op kunt nemen (al blijft het ook te koop als cd’tje waar je één keer voor betaald).

Het is ook helemaal niet onlogisch, aangezien er tegenwoordig continu wordt doorontwikkeld aan software. Via (gratis) updates krijgen we steeds weer nieuwe functies tot onze beschikking. Ook is software steeds vaker onderdeel van een dienst, waarbij de makers continu kosten hebben aan het in stand houden van de bijbehorende infrastructuur.

Er zitten uiteraard natuurlijk veel haken en ogen aan het abonnementsmodel en het is zeker geen geschikt model voor iedere applicatie, maar toch kan ik zo een pakket essentials verzinnen waar ik met liefde een maandelijks bedrag voor zou betalen. Liever dan dat ik heel veel geld neertel voor een app die ik misschien over twee maanden niet meer wil gebruiken of dat ik betaal met mijn persoonsgegevens, zoals bij veel gratis diensten nu het geval is.

Ik ben 29 jaar en ik woon in Utrecht. Ik werk bij de OK GO als Chief Content voor onder meer Numrush, ik maak elke werkdag van 10:00u tot 12:00 uur een radioprogramma op Glow FM en ik ben de man achter Vrijdag Burgerdag.

0 Reacties

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*