Vier dingen die me zijn bijgebleven van SXSW Interactive

Vier dingen die me zijn bijgebleven van SXSW Interactive

Austin, Texas. Een stad waar je bijna niets kunt zonder auto, waar je tex-mex eten koopt bij een foodtruck en waar werkelijk overal muziek wordt gemaakt. Eens per jaar neemt een creatieve elite de stad over. Mensen uit de werelden van tech, media, film en muziek komen gedurende negen dagen in maart naar de stad voor het festival SXSW. Een festival dat bestaat uit drie onderdelen: Interactive, Music en Film.

Dit jaar ben ik er voor het eerst geweest, voor Interactive. Gedurende vijf dagen zag ik heel veel panels, interviews en sprekers. Zo’n vier tot zes sessies op een dag. En ik sprak ook daarna in de avonduren nog een heleboel interessante mensen. Ik maakte een heleboel aantekeningen die nog van pas kunnen komen, raakte geïnspireerd op allerlei vlakken en vond veel bevestiging in hoe ik momenteel tegen de ontwikkelingen aankijk.

Omdat het zonde is om alles voor mezelf te houden, deel ik graag een aantal dingen die me zijn bijgebleven na SXSW. Daar zou ik een hele lange lijst van kunnen maken, maar ik houd het (voor nu) bij vier dingen.

SXSW publiek

1. Responsive-design is slechts een tussenstap

Eén van de vele panels die ik bezocht, ging over de (design-)ontwikkelingen op het gebied van alle verschillende devices waar we tegenwoordig internetdiensten op gebruiken. De afgelopen jaren hebben veel organisaties hard gewerkt aan responsive sites die zich aanpassen aan het apparaat waar je op werkt. Eén site voor mobiel, tablet en desktop. Daarbij is ook het “mobile first” designen (begin met mobiel en vanuit daar je desktop-designs maken) in opkomst.

Maar in dit panel met een analist, ontwikkelaar, designer en cultureel antropoloog werd weer een stapje verder gekeken. Het ging over het niet alleen meer mobile first is, maar in steeds meer gevallen is er sprake van mobile only. In ontwikkelingslanden hebben en krijgen steeds meer mensen internettoegang via een featurephone of simpele smartphone. “We lopen al 6.000.000 jaar en typen pas 200 jaar”, zei één van de panelleden om aan te geven dat mobiel op termijn zoveel belangrijker is dan desktop.

Aan de andere kant ging het ook over hoe eendimensionaal “responsive” nu nog is. Sites passen zich aan op schermformaat en op hoe je de interface bedient (touchscreen/muis), maar design (en content) die zich aanpassen op context gebeurt op het web nog nauwelijks. Terwijl je een gebruiker ’s avonds thuis op de bank misschien wel iets heel anders wilt laten zien dan als hij ’s ochtends in de trein zit.

De conclusie van het panel was in ieder geval duidelijk: responsive sites zoals we die kennen zijn slechts een tussenstap.

Jawbone UP

2. Bij Jawbone snappen ze het

Heel veel sessies op SXSW Interactive gingen over wearables: techniek die je draagt. Bewegingstrackers en smartwatches zijn de eerste producten die we op dat vlak de afgelopen twee jaar de markt op hebben zien komen en de grote vraag is hoe de ontwikkelingen verder zullen gaan (zeker nu Google zich er gisteren actief in is gaan mengen).

Eén van de sessies op dat vlak was een panel met daarin een afgevaardigde van Pebble (van de Kickstarter-smartwatch), Whistle (die maakten een bewegingstracker voor je hond) en Jawbone (bekend van de kekke BlueTooth-speakers en de Jawbone UP bewegingstracker). En eerlijk gezegd viel het panel een beetje tegen, want de heren van Pebble en Whistle hadden weinig tot niets interessants te melden. Des te meer sprong Aza Raskin, de VP van Jawbone, eruit. Raskin is van huis uit interfacedesigner en zijn startup Massive Health werd een jaar geleden overgenomen door Jawbone.

Hij vertelde in de sessie hoe de data die via wearables wordt verzameld, kan worden gebruikt om er voor te zorgen dat diensten steeds beter kunnen bepalen wat een gebruiker wil. Op die manier kunnen die diensten zich daar op aanpassen. Hij zette uit één hoe data over ons gedrag en onze voorkeuren steeds belangrijker worden in de keuzes die we dag in dag uit maken. En hoe ze kunnen helpen om ons gedrag te veranderen. Maar hij maakte ook duidelijk hoe lastig het is voor bedrijven die data verzamelen om daadwerkelijk iets nuttigs uit die data te halen, waar de gebruiker baat bij heeft.

Hij kan dit natuurlijk allemaal veel beter vertellen, dan ik het nu uitschrijf. Ik kreeg in ieder geval het gevoel dat Jawbone dankzij Raskin (en hun aandacht voor en eigen keuzes op het gebied van design) zich de komende jaren verder kan ontwikkelen tot een grote en belangrijke speler in de tech-industrie.

Snowden op SXSW

3. Diensten en privacy zijn twee gescheiden werelden

Er waren heel veel sessies rondom wearables, wat er mogelijk is met de data die je van gebruikers verzamelt etc. Wat er op dat vlak nu gebeurt is nog maar het begin, dat is één ding wat duidelijk is.

Maar aan de andere kant ging het op SXSW ook veel over privacy. Mede gevoed door de NSA-onthullingen van afgelopen jaar. Maar het viel me op dat het twee losse werelden zijn die bijna in zijn geheel langs elkaar heen bewegen. Terwijl in de ene ruimte wordt gesproken over hoe alle data die wordt verzameld over gedrag, voorkeuren en context gebruikt kunnen worden om betere diensten aan te bieden, werd in de ruimte ernaast gesproken over hoe makers van dergelijke diensten beveiliging en privacy bovenaan hun lijstje moeten zetten. Maar deze twee zalen waren letterlijk gescheiden door een dikke muur.

Waar deze stromingen/ontwikkelingen/groepen veel meer samen op zouden moeten trekken om samen te kijken hoe je én die diensten verder kan ontwikkelen én de privacy van gebruikers beter kan beschermen. Er is op dat vlak nog een lange weg te gaan.

SXSW sessie

4. Agile-ontwikkelmethode is toe te passen op journalistiek

Het grootste kwartje viel tijdens de vijf dagen vol sessies op SXSW tijdens een panelgesprek tussen drie afgevaardigden van internet-only media. Het ging heel erg over de “moeilijke” onderwerpen, zoals conflicten die aan de andere kant van de wereld spelen. Over hoe er behoefte is aan uitleg en hoe je daar op internet in kunt voorzien, over hoe daar ook onder jongeren een doelgroep voor te vinden is. Maar mijn “take away” zat in iets heel anders.

Aan het einde van de sessie ging het kort over wat de journalistiek meer kon leren uit de wereld van de techniek. Waarbij als eerste de “hack-mentaliteit” werd genoemd. Gewoon iets proberen en houtje-touwtje oplossingen met de middelen die je hebt. Het tweede punt was dat redacties gebaat zouden zijn bij wat meer projectmanagement. En daarbij vertelde één van de panelleden dat ze bij de NPR al deels “Agile” werken.

Nu werk ik sinds een klein jaar dagelijks “Agile” aan de ontwikkeling van NOS.nl en heb ik daarvoor bijna zes jaar op de redactie gewerkt. En plots zag ik de link. Er zijn zoveel overeenkomsten tussen de werkzaamheden van journalisten en ontwikkelaars. Je bent allebei in dienst van je eindgebruiker, werkt vaak samen in kleine teams, je wilt vaak snel een basisproduct afleveren om dan verder te bouwen…

Dit punt spookt nu inmiddels al een week door mijn hoofd. Ik weet nog steeds niet zo goed wat ik er mee moet/kan, maar dat volgt hopelijk vanzelf.

Foto Jawbone UP: Kazuhiro Keino

Ik ben 29 jaar en ik woon in Utrecht. Ik werk bij de OK GO als Chief Content voor onder meer Numrush, ik maak elke werkdag van 10:00u tot 12:00 uur een radioprogramma op Glow FM en ik ben de man achter Vrijdag Burgerdag.

0 Reacties

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*