De magie van het fotorolletje

De magie van het fotorolletje

Noem me een hipster, maar sinds een paar maanden maak ik weer analoge foto’s. Best raar voor iemand die dol is op de nieuwste technologie en ik moet ook meteen vertellen dat het voor mij geen vervanging is voor digitale fotografie. Sterker nog: ik ben op zoek naar een nieuwe digitale camera. Een compactere dan de EOS 1000D die ik nu heb, zodat ik hem in mijn rugzak kan stoppen. Samen met een analoge camera, dat dan weer wel.

”Analoge fotografie? Dat is toch iets met fotorolletjes?” Ja, camera’s zonder schermpje, foto’s laten ontwikkelen, dat werk. En dat is ook meteen wat er zo gaaf aan is. Digitale fotografie heeft als voordeel dat je het resultaat direct ziet. Je kunt een foto opnieuw maken als je niet tevreden bent of maakt heel veel foto’s in de hoop dat die ene mooie er tussen zit. Vervolgens kun je de foto ook nog helemaal nabewerken in Photoshop. Sommige analoog-aanhangers vinden dat digitaal ons lui heeft gemaakt, maar volgens mij heeft het fotografie vooral praktischer en toegankelijker gemaakt.

Dat neemt niet weg dat de magie van het analoog fotograferen weg is. Het instellen van je camera en dan maar gokken dat het gelukt is. Het moment dat je een ontwikkeld rolletje ophaalt en dan eindelijk kan zien wat je hebt geschoten. De verrassingen die je dan tegenkomt, omdat er iets is gebeurd wat je niet helemaal had verwacht. Dat is wat mij aanspreekt in analoge fotografie.

Voor mijn verjaardag kreeg ik van Nelleke mijn eerste camera, van Lomography. Dat bedrijf heeft analoge fotografie weer hip gemaakt, door oude camera’s na te bouwen en een complete online community te creëren van analoge fotografen. De BBC schreef er laatst een mooi stuk over. La Sardinia was de camera die ik kreeg. Niet teveel instellingen, een plastic lens en 35 mm film. Een mooie beginnerscamera om te spelen met gekleurde filters op de flitser, het dubbel belichten van een frame (hierdoor krijg je twee foto’s die door elkaar lopen) en verschillende soorten fotorolletjes.

In december kocht ik mijn tweede camera, de Belair X 6-12. Een grote camera met 120 film, verwisselbare lenzen en een balgconstructie. Minder makkelijk in gebruik, maar je kunt er veel meer mee. Vanwege drukte en het slechte weer heb ik er nog niets mee gedaan, maar nu voor komende week vrieskou en een strakblauwe lucht op het programma staan, hoop ik snel het eerste rolletje vol te schieten. De resultaten kun je dan terugzien op mijn fotoblog.

De toekomst van analoge fotografie lijkt onzeker. Steeds meer fotofabrikanten stoppen met het produceren van rolletjes; de HEMA heeft onlangs zijn fotoservice voor analoge fotografie gestopt. Desondanks ben ik er van overtuigd dat, mede door bedrijven als Lomography, de markt blijft bestaan. Op dezelfde manier als een groep muziekliefhebbers nog/weer LP’s koopt, zullen er ook altijd mensen blijven die de magie van het fotorolletjes begrijpen en willen ervaren.

Ik ben 29 jaar en ik woon in Utrecht. Ik werk bij de OK GO als Chief Content voor onder meer Numrush, ik maak elke werkdag van 10:00u tot 12:00 uur een radioprogramma op Glow FM en ik ben de man achter Vrijdag Burgerdag.

0 Reacties

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*